گرسنگی معضل بزرگ آمريکا 

روزنامه نیویورک تایمز در مقاله‌ای نوشت: شکم‌های خالی می‌تواند به ناامیدی خطرناک منتهی شود. آیا تا به حال گرسنه بوده اید؟ واقعاً گرسنه؟ نه گرسنگی با انتظار دریافت یک وعده غذایی، بلکه گرسنگی که به شکم تان فشار می‌آورد در شرایطی که هیچ غذایی هم قرار نیست به زودی گیرتان بیاید. این نوعی اضطراب و نگرانی است که با آن به رختخواب می‌روید و حتی وقتی از خواب بیدار می‌شوید نیز همراه شماست. این نوعی فقر فیزیکی تلخ است که نه تنها به شکم شما بلکه به روحتان چنگ می‌زند. این اتفاق شما را غمگین و عصبی می‌کند.
همان طور که بروکینگز در گزارش اخیر خود آورده است: "تا پایان آوریل، بیش از یک پنجم از خانوار‌های آمریکایی از امنیت غذایی برخوردار نیستند. تقریباً در یک پنجم از خانواده‌های آمریکایی با کودکان زیر ۱۲ سال و کمتر، کودکان با ناامنی غذایی مواجهند. "
دیوید ساپر استاد مرکز حقوقی دانشکده جورج تاون هفته گذشته اعلام کرد: "باتوجه به از دست رفتن ناگهانی مشاغل، حمایت‌های ما در برابر گرسنگی نیز درحال فروپاشی است. با بسته شدن مدارس به دلیل شیوع کرونا، ده‌ها میلیون کودک کم درآمد دسترسی به صبحانه و ناهار رایگان و کم هزینه ندارند. ده‌ها میلیون نفر دیگر نیز دسترسی به غذای یارانه‌ای در مهدکودک‌ها را از دست داده اند. برنامه‌های غذایی تابستان که در تلاشند تا در تعطیلی مدارس این شکاف را پُرکنند نیز امسال با چالشی جدی مواجه خواهند بود. "
بانک‌های غذایی بخشی از این شکاف را پرمی کنند.
مردم گرسنه خواهند بود. آن‌ها هم اکنون نیز گرسنه اند. گرسنگی چیزی نیست که به راحتی به آن عادت کنید. گرسنگی باعث ناامیدی و استیصال می‌شود. این مقیاس و حجم از گرسنگی به دلیل شیوع بیماری همه گیر کرونا، خطرناک است.
تاثیر این بیماری همه گیر بر اقشار آسیب پذیر به آمریکا محدود نیست. احتمالا یک بحران گرسنگی و بی ثباتی جهانی رخ می‌دهد.
دیوید بیزلی مدیر اجرایی برنامه جهانی غذای سازمان ملل ماه گذشته در واشنگتن پست نوشت: "همه گیری کرونا وقوع انفجاری از یک فاجعه انسانی جهانی بی سابقه را تهدید می‌کند. میلیون‌ها غیرنظامی ساکن در کشور‌های درگیر مناقشه، بیشتر تا مرز قحطی پیش می‌روند. آمار و ارقام تکان دهنده است. برنامه جهانی غذا در یک روز به حدود ۱۰۰ میلیون نفر کمک غذایی ارائه کرد. این شامل ۳۰ میلیو نفری است که عملاً برای زنده ماندن به ما وابسته اند. اکثریت این افراد در مناطق جنگی گیرافتاده اند و نمی‌توانند آنجا را ترک کنند. "
آمریکا با مناطق جنگی فاصله دارد، اما ما در این کشور با سطحی فوق العاده از ناامنی غذایی– یکی از بدترین شرایط در کشور‌های توسعه یافته– مواجهیم.

 

 

 

نیویورک تایمز نوشت: رفتار‌های جانبدارانه و نژادپرستانه در درمان کووید ۱۹، درد و رنج خانواده‌های سیاهپوست را در آمریکا بیشتر کرده است.
بر اساس اين گزارش، برای بسیاری از خانوار‌های سیاهپوست آمریکایی، درد از دست دادن عزیزانشان بر اثر ابتلا به کرونا فشار مضاعفی را بر آن‌ها وارد آورده مبنی بر این که آیا تعصبات نژادی در مرگ آن‌ها نقش داشته است.
چندین دهه تحقیق نشان می‌دهد بیماران سیاهپوست، درمان پزشکی بسیار کمتری نسبت به بیماران سفیدپوست دریافت می‌کنند.
تاریخچه‌ای طولانی از آزمایشات، سوء استفاده‌ها و بدرفتاری ها، بسیاری از آمریکایی‌های آفریقایی تبار را نسبت به نظام درمانی آمریکا شکاک کرده است.

اين گزارش مي افزايد که اکنون این نگرانی با کووید ۱۹ افزایش یافته است و بسیاری از خانوارها، صاحب نظران اجتماعی و کارشناسان سلامت عمومی نگرانند این رفتار‌های نژادپرستانه احتمالاً در آمار تلفات بالای سیاهپوستانی که به کرونا مبتلا شده اند، دخالت دارد.
مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها در آمریکا با اذعان به تاریخچه این رفتار نژادپرستانه در بخش درمان این کشور، به تازگی به پزشکان خود توصیه کرده است اجازه نفوذ رفتار‌های متعصبانه را در بخش درمانی در جریان بیماری همه گیر کرونا ندهند.
تحقیقات اولیه شرکت بیوتکنولوژی بوستون نشان می‌دهد میزان آزمایش کرونا از سیاهپوستانی که در فوریه و مارس با علائم کرونا به بیمارستان مراجعه کرده اند، کمتر از سفیدپوست‌ها بوده است.